viatjar

Occitan

Etimologia

De viatge.

Prononciacion

lengadocian, gascon /bjaˈd͡ʒa/, /bjaˈd͡ʒa/

lengadocian /bjaˈt͡ʃa/, /bjaˈt͡ʃa/

França (Bearn) : escotar « viatjar »

provençau /vjaˈd͡ʒa/, /vjaˈd͡ʒa/

Vèrb

viatjar

1. Far un viatge.

Parents

• viatge
• viatgejar
• viatic
• viatjador
• viatjaire

Parents

• viatic

Traduccions

alemand: reisen (de) anglés: to travel (en) basc: bidaiatu (eu) breton: beajiñ (br) catalan: viatjar (ca) chèc: cestovat (cs) espanhòl: viajar (es) esperanto: vojaĝi (eo) francés: voyager (fr) grèc: ταξιδεύω (el) islandés: ferðast (is)

italian: viaggiare (it) lituanian: keliauti (lt) neerlandés: reizen (nl) ongrés: utazik (hu) polonés: podróżować (pl) portugués: viajar (pt) romanés: a călători (ro), a voiaja (ro) rus: путешествовать (ru) sicilian: viaggiari (scn) suedés: resa (sv), färdas (sv)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	viatjar
Gerondiu	viatjant
Participi passat
	singular			plural
masculin	viatjat			viatjats
femenin	viatjada			viatjadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	viatgi viatge	viatjas	viatja	viatjam	viatjatz	viatjan
Imperfach	viatjavi	viatjavas	viatjava	viatjàvem	viatjàvetz	viatjavan
Preterit	viatgèri	viatgères	viatgèt	viatgèrem	viatgèretz	viatgèron
Futur	viatjarai	viatjaràs	viatjarà	viatjarem	viatjaretz	viatjaràn
Condicional	viatjariái	viatjariás	viatjariá	viatjariam	viatjariatz	viatjarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	viatge	viatges	viatge	viatgem	viatgetz	viatgen
Imperfach	viatgèssi	viatgèsses	viatgès viatgèsse	viatgèssem	viatgèssetz	viatgèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	viatja !	—	viatgem !	viatjatz !	—
Negatiu	—	viatges pas !	—	viatgem pas !	viatgetz pas !	—
Nòtas

Catalan

Etimologia

De viatge.

Prononciacion

central oriental /biəˈd͡ʒa/, /biəˈd͡ʒa/, Balear /viəˈd͡ʒa/, /viəˈd͡ʒa/

nòrd-occidental /biaˈd͡ʒa/, /biaˈd͡ʒa/ , valencian /biaˈd͡ʒaɾ/, /biaˈd͡ʒaɾ/, /viaˈd͡ʒaɾ/, /viaˈd͡ʒaɾ/

Vèrb

viatjar

1. Viatjar.