abelha

Occitan

Etimologia

Del latin apicŭla « abelha pichona » derivat de ăpis « abelha ».

Prononciacion

lengasocian, gascon /aˈβeʎo̞/, /aˈβeʎo̞/

provençau /aˈbejə/, /aˈbejə/

gascon : escotar « abelha »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
abelha	abelhas
[aˈβeʎo̞]	[aˈβeʎo̞]

Una abelha de mèl a butinar

Una abelha solitària (Osmia lignaria)

abelha femenin

1. (entomologia) Insècte (Apis mellifera) pòrta-agulhon, social e domesticat per la fabricacion del mèl e de la cera d’abelha.

   Las abelhas volastrejant sus un mauvis

   Mesclan lor grèu zonzon a l'aire suau d'un psaume

   (Clardeluna, L'Imatgièr)

2. (entomologia, per extension) Insècte imenoptèr alat, apertenent a la superfamilha dels apoïds, sovent solitari, important pollinizator que se noirís mai que mai de nectar.

Sinonims

Apis mellifera

• abelha de mèl

Derivats

• abelhaire
• abelhana
• abelhar
• abelhard
• abelhenc
• abelh / abelhèr / abelhièr
• abelhòla

Vocabulari aparentat

• apicultor
• apicultura
• brusc
• buc
• bornat
• bornhon
• boton / botonieral
• bossa (lemosin)
• botonieral (lengadocian)

Locucions derivadas

• cargat coma una abelha (leng)
• èrba abelha / flor d’abelha
• valent coma una abelha (leng)

Traduccions

albanés: bletë (sq) alemand: Biene (de) femenin anglés: bee (en) aromanés: alghinã (rupv1) femenin breton: gwenanenn (br) bulgar: пчела (bg) cannada : ಜೇನ್ನೊಣ (kn) catalan: abella (ca) femenin chèc: včela (cs) danés: bi (da) espanhòl: abeja (es) femenin esperanto: abelo (eo) estonian: mesilane (et) finlandés: mehiläinen (fi) francés: abeille (fr) femenin francoprovençau/arpitan: avilye (frp)

italian: ape (it) kanza: zhaⁿní walúshka (ksk) leton: bite (lv) lituanian: bitė (lt) meglenoromanés: ălbină (ruq) femenin naut sorab: pčoła (hsb) femenin omaha-ponca: kkigðą́ǧe (oma) oneida: tsinuhnéhklis (one) ongrés: méh (hu) ossèt: iron: мыдыбындз (os), digor: мудбиндзӕ (os) neerlandés: bij (nl) polonés: pszczoła (pl) portugués: abelha (pt) romanés: albină (ro) femenin turc: arı (tr) ucraïnian: бджола (uk) valon: moxhe al låme (wa)

Forma de vèrb

abelha

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de abelhar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de abelhar

Portugués

Etimologia

Del latin apicŭla « abelha pichona » derivat de ăpis « abelha ».

Prononciacion

/ɐˈβeʎɐ/, /ɐˈβeʎɐ/

Estats Units d'America : escotar « abelha »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
abelha	abelhas
[ɐˈβeʎɐ]	[ɐˈβeʎɐʃ]

abelha femenin

1. Abelha.