amortir

Occitan

Etimologia

Del latin popular admortire (de mors, mortis, «la mòrt»), primièr dins lo sens de «tuar» (e «morir»), puèi «far venir coma mòrt», «atudar» ; al sens figura : «diminuir l'ardor».

Prononciacion

/amuɾˈti/, /amuɾˈti/, provençau /amuʀˈti/, /amuʀˈti/

Sillabas

a|mor|tir

Vèrb

amortir

1. Atudar, estofar
   • Amortir la lutz.
2. Far venir mens intens, atenuar
   • Aquela veitura amortís bravament la rugositat de la carrièra.
3. (Finança) Constatar dins los comptes la degradacion dins lo temps, de la valor d'una imobilizacion.
4. (Finança) Atudar, o diminuir un deute.

s'amortir

1. S'afeblir, s'atudar
2. s'alentir, se calar
3. Far lo mòrt

Variantas

• amorçar
• amorcir
• amortar

Sinonims

• amortesir

Parents

• amortiment
• amortidor
• amortesit

Traduccions

Far venir mens intens
anglés: amortisieren (de) anglés: dampen (en), soften (en), deaden (en), amortise (en) (finança) basc: amortizitu (eu) catalan: amortir (ca), amortitzar (ca),	espanhòl: amortecer (es), amortiguar (es), amortizar (es) (finança) italian: ammortizzare (it) francés: amortir (fr) portugués: amortecer (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	amortir
Gerondiu	amortissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	amortit			amortits
femenin	amortida			amortidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	amortissi	amortisses	amortís	amortissèm	amortissètz	amortisson
Imperfach	amortissiái	amortissiás	amortissiá	amortissiam	amortissiatz	amortissián
Preterit	amortiguèri	amortiguères	amortiguèt	amortiguèrem	amortiguèretz	amortiguèron
Futur	amortirai	amortiràs	amortirà	amortirem	amortiretz	amortiràn
Condicional	amortiriái	amortiriás	amortiriá	amortiriam	amortiriatz	amortirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	amortisca	amortiscas	amortisca	amortiscam	amortiscatz	amortiscan
Imperfach	amortiguèsse	amortiguèsses	amortiguèsse	amortiguèssem	amortiguèssetz	amortiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	amortís !	—	amortiscam !	amortissetz !	—
Negatiu	—	amortiscas pas !	—	amortiscam pas !	amortiscatz pas !	—

Catalan

Etimologia

Del latin popular admortire (de mors, mortis, «la mòrt»), primièr dins lo sens de «tuar» (e «morir»), puèi «far venir coma mòrt», «atudar» ; al sens figura : «diminuir l'ardor».

Prononciacion

Oriental: /əmurˈti/, /əmurˈti/

Occidental: nord-occidental /amorˈti/, /amorˈti/, valencià /amoɾˈtiɾ/, /amoɾˈtiɾ/, /amuɾˈtiɾ/, /amuɾˈtiɾ/

Sillabas

a|mor|tir

Vèrb

amortir

1. Amortir (1, 2)

Francés

Etimologia

Del latin popular admortire (de mors, mortis, «la mòrt»), primièr dins lo sens de «tuar» (e «morir»), puèi «far venir coma mòrt», «atudar» ; al sens figura : «diminuir l'ardor».

Prononciacion

/amɔʁtiʁ/, /amɔʁtiʁ/

França (Somain) : escotar « amortir »

França (Ceret) : escotar « amortir »

Sillabas

a|mor|tir

Vèrb

amortir

1. Amortir (2, 3, 4)