avare

Occitan

Etimologia

Del latin avarus.

Prononciacion

gascon /aˈβaɾe/, /aˈβaɾe/

escotar « avare »

provençau /aˈvaʀe/, /aˈvaʀe/

Sillabas

a|va|re

Adjectiu

avare (gascon) , (provençau)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	avare	avares
	[aˈβaɾe]	[aˈβaɾes]
Femenin	avara	avaras
	[aˈβaɾo̞]	[aˈβaɾo̞s]

1. Qualidica ua persona qu'es arsec per acumular.
2. (figurat) Que degalha pas aisidament, qu'es fòrça econòme.
3. Que prodigar pas, que mesura o calcula son don.

Variantas dialectalas

• avar (lengadocian, provençau)

Sinonims avarent avariciós sarrat

Antonims abondós generós prodig

Parents

• avarícia
• avariciós

Traduccions

alemand: geizig, knaus(e)rig (de) anglés: miserly (en), mean (en) basc: catalan: avar (ca) espanhòl: avaro (es)

francés: avare (fr) francoprovençau/arpitan: avâro (frp) italian: avaro (it) portugués: avaro (pt) sicilian: avaru (scn)

Nom comun

avare masculin, (femenin: avara)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
avare	avars
[aˈβaɾe]	[aˈβaɾs]

1. Òme avare.

Variantas dialectalas

• avar (lengadocian, procençau)

Sinonims

• avarent
• avariciós

Antonims

• degalhaire
• generós

Traduccions

alemand: Geizhals (de) anglés: miser (en), scrooge (en) basc: catalan: avar (ca)

espanhòl: avaro (es), avariento (es) francés: avare (fr) italian: avaro (it) portugués: avaro (pt), avarento (pt)

Francés

Etimologia

Del latin avarus.

Prononciacion

/avaʁ/, /avaʁ/

França (Somain) : escotar « avare »

Sillabas

a|vare

Adjectiu

avare masculin o femenin, (plurals: avares)

1. avare ^(oc)

Nom comun

avare masculin o femenin, (plurals: avares)

1. avare ^(oc) / avara ^(oc)

Italian

Prononciacion

/ˈavare/, /ˈavare/, ara /aˈvare/, /aˈvare/

Sillabas

a|va|re

Forma de nom comun

avare

1. plural de avara.

Forma d'adjectiu

avare

1. femenin plueal de avaro.