benfach

Occitan

Etimologia

De ben e fach (faire)

Prononciacion

lengadocian /benfaˈfat͡ʃ/, /benfaˈfat͡ʃ/

provençau /bẽⁿfa/, /bẽⁿfa/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
benfach	benfaches
[benfaˈfat͡ʃ]	[benfaˈfat͡ʃes]

benfach (lengadocian) , (provençau) ; masculin

1. Ben qu’òm fa a qualqu’un, servici, bon ofici qu’òm favorís, gràcia, favor qu’òm balha.

Variantas dialectalas

• benfait (lengadocian)

Sinonims

• plan·hèit (gascon)

Parents

• benfasença
• benfasent
• benfactor / benfaitor

Derivats

• benfachor

Traduccions

alemand: Wohltat (de) anglés: grace (en) basc: catalan: benefici (ca), benifet (ca), benfet (ca)

espanhòl: beneficio (es) francés: bienfait (fr) italian: benefício (it) portugués: benefício (pt)