còsta

Occitan

Etimologia

Del latin costa.

Prononciacion

/ˈkɔsto/, /ˈkɔsto/

França (Bearn) : escotar « còsta »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
còsta	còstas
[ˈkɔsto]	[ˈkɔstos]

còsta femenin

1. Anat. Cadun dels òsses corbs de la cavitat toracica.
2. Penda d'un camin o d'un puèg.
3. Geo. Ribatge de la mar.
4. Bot. Nervadura de la susfàcia de diverses organs vegetals.

Sinonims

• costèla (1)
• pujada (2)
• pojada (2)
• montada (2)

Traduccions

anglés: rib (en) (1), slope (en) (2), coast (en) (3) catalan: costa (ca) femenin espanhòl: cuesta (es) femenin

francés: côte (fr) femenin italian: costola (it) femenin (1, 4), pendio (it) masculin (2)