carcan

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin vulgar carcannum, colar, d’origina desconeguda, benlèru celtica

(nom 2) De carcassa

Prononciacion

/kaɾˈka/, /kaɾˈka/

escotar « carcan »

Sillabas

car|can

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
carcan	carcans
[kaɾˈka]	[kaɾˈkas]

Pilòri amb carcan de fèrre a La Sarraz (Soïssa)

lo carcan de Mauvesin (Gasconha)

carcan masculin

1. (Istòria) Cercle de fèrre o placa de fusta amb de traucs pel còl e los ponhets amb lo qual òm estava a un pal los criminals condamnats al pilòri.
2. (figurat) Constrencha fòrta

Sinonims

• canga
• cep
• pilòri

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
carcan	carcans
[kaɾˈka]	[kaɾˈkas]

carcan masculin

1. Ròssa, mala bèstia.
2. Femna magra e reguèrga: carcanha
3. Notz

Parents

• carcanàs
• carcanha
• carcanhar