colareta
Occitan
Etimologia
De colar.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /kulaˈɾeto̞/
- provenčau /kulaˈʀetə/
Sillabas
co|la|re|ta
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| colareta | colaretas |
| [kulaˈɾeto̞] | [kulaˈɾeto̞s] |
colareta femenin
- Element del vestit que se pòrta al còl.
- (Botanica) Ensemble de las bractèas d'una inflorescéncia.
- (Mecanica) Partida en forma de còl al cap d'una pèça mecanica, un tub e permetent d'embucar una autra pèça.
Variantas dialectalas
- colaret (provençau)
Sinonims
element de vestit
en botanica
Parents
Derivats
Traduccions
| pèça de vestit | |
|---|---|
|
| |
| en mecanica | |
|---|---|
| |
Forma de vèrb
colareta
- tresena persona del singular del present de l'indicatiu de colaretar