concórrer

Occitan

Etimologia

Del latin concurrere « córrer ensemble »

Prononciacion

/koŋku're/, /koŋku're/, provençau /kõⁿkuˈʀe/, /kõⁿkuˈʀe/

Sillabas

con|cór|rer

Vèrb

concórrer

1. Tendre ensemble cap al meteis objectiu, cooperar.
2. Caminar cap al meteis lòc, s'encontrar, coïncidir
3. Venir o èsser en concurréncia per obténer un prètz, un emplec, un títol, etc., promés al mai capable, al'mai digne.

Parents

• córrer
• concors
• concurréncia
• concurrent

Sinonims

• concurrenciar

Catalan

Etimologia

Del latin concurrere « córrer ensemble »

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « concórrer »

Prononciacion

Balearic /koŋˈkorə/, /koŋˈkorə/, Central /kuŋˈkorə/, /kuŋˈkorə/, Valencian /koŋˈkoreɾ/, /koŋˈkoreɾ/

Sillabas

con|cór|rer

Vèrb

concórrer

1. concórrer ^(oc)