dicotomia

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos » de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

Prononciacion

lengadocian, gascon /dikutuˈmio̞/, /dikutuˈmio̞/

procençau /dikutuˈmiə/, /dikutuˈmiə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dicotomia	dicotomias
[dikutuˈmio̞]	[dikutuˈmio̞s]

dicotomia femenin

1. (astronomia) Estat de la luna quand la mitat solament de son disc se tresluca pel solelh.
2. (botanica) Mòde de division per dos dels rams e dels pedonculs sus la tija.
3. (matematicas) Metòde de division e subdivision binària.
4. Escart, diferéncia entre doas realitats consideradas dins un rapòrt antagonic.

Derivats

• dicotomic

Traduccions

alemand: Dichotomie (de) anglés: dichotomy (en) basc: catalan: dicotomia (ca)

espanhòl: dicotomía (es) francés: dichotomie (fr) italian: dicotomia (it) portugués: dicotomia (pt)

Catalan

Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos » de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

Prononciacion

oriental /dikutuˈmiə/, /dikutuˈmiə/

occidental /dikotoˈmia/, /dikotoˈmia/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dicotomia	dicotomies

dicotomia femenin

1. dicotomia ^(oc)

Italian

Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos » de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

Prononciacion

/dikoto'mia/, /dikoto'mia/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dicotomia	dicotomie

dicotomia femenin

1. dicotomia ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del grèc ancian διχοτομία, dikhotomia « division en dos »[[Categoria:Mots en Modèl:t eissits d’un mot en grèc ancian]] de δίχα, «en dos» e τομός «seccion, talh».

Prononciacion

Portugal /dikutuˈmiɐ/, /dikutuˈmiɐ/

Brasil /dʒikotõˈmiɐ/, /dʒikotõˈmiɐ/, /dʒikotoˈmijə/, /dʒikotoˈmijə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
dicotomia	dicotomias

dicotomia femenin

1. dicotomia ^(oc)