dissidéncia

Occitan

Etimologia

De dissident

Prononciacion

lengadocian, gascon /disiˈðensjo̞/, /disiˈðensjo̞/, provençau /disiˈdensjə/, /disiˈdensjə/

Sillabas

dis|si|dén|cia

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
dissidéncia	dissidéncias
[disiˈðensjo̞]	[disiˈðensjo̞s]

dissidéncia femenin

1. Accion o resultat de las personas que s’alunhan de la doctrina o de l’opinion majoritàriament admesa, subretot en matèria religiosa e politica.
2. Territòri poblat de rebèls.

Sinonims

• desercion
• division
• separacion
• abandon
• esquisma

Traduccions

alemand: Abweichung (de), Andersdenken (de), Dissidententum (de) anglés: dissidence (en), disagreement (en) basc: catalan: dissidència (ca)

espanhòl: disidencia (es) francés: désertion (fr) italian: dissidenza (it), dissensione (it), dissenso (it) portugués: dissidência (pt)