estratèg

Occitan

Etimologia

Del latin strategus.

Prononciacion

/estɾa'tɛt͡ʃ/, /estɾa'tɛt͡ʃ/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
estratèg	estratègs
[estɾa'tɛt͡ʃ]	[estɾa'tɛt͡ʃs]

estratèg masculin (feminizacion estratèja)

1. (Antiquitat) General ; títol dels detz caps elegits que comandavan l’armada a Atènas e complissián d'autras foncions del poder executiu.
2. Persona que conéis e aplica las règlas de l'estrategia.

Traduccions

alemand : Stratege (de) anglés : strategist (en) arabi : استراتيجي (ar) catalan : estrateg (ca)

espanhòl : estratega (es) francés : stratège (fr) italian : stratega (it) portugués : estrategista (pt)