evocacion

Occitan

Etimologia

Del latin evocatio.

Prononciacion

/eβukaˈsju/, /eβukaˈsju/, provençau /evukaˈsju/, /evukaˈsju/

Sillabas

e|vo|ca|cion

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
evocacion	evocacions
[eβukaˈsju]	[eβukaˈsjus]

evocacion femenin

1. Accion d’apelar, de far venir, de far paréisser, en parlant de las armas, dels esperits, etc.
2. (per extension) Accion de far tornar a la memòria, de far tornar jols uèlhs l’image de çò que es avalit.
3. (drech) Accion d’evocar una causa, un afar.

Parents

• evocable
• evocador
• evocar

Traduccions

alemand: Heraufbeschwörung (de), Wachrufen (de) anglés: evocation (en) basc: catalan: evocació (ca)

espanhòl: evocación (es) francés: évocation (fr) italian: evocazione (it) portugués: evocação (pt)