magnat

Occitan

Etimologia

Del latin magnatus, de magnum, «grand»

Prononciacion

lengadocian /manˈnat/, /manˈnat/

lengadocian, gascon /magˈnat/, /magˈnat/

escotar « magnat »

provençau /magˈna/, /magˈna/

Nom comun

magnat masculin, (femenin: magnata)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
magnat	magnats
[magˈnat]	[magˈnats]

1. (istòria) Senhor feudal o nòble de la mai nauta e vassal dirècte del sobeiran, subretot dins las Polonha e Ongria ancianas.
2. Persona de reng social naut, poderosa.

Sinonims

• cacic
• nabab
• potentat

Traduccions

alemand: Magnat (de) anglés: magnate (en), tycoon (en), mogul (en) basc: catalan: magnat (ca)

espanhòl: magnate (es) francés: magnat (fr) italian: magnate (it), ottimate (it) portugués: magnata (pt), magnate (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin magnatus, de magnum, «grand»

Prononciacion

oriental /məɡˈnat/, /məɡˈnat/, occidental /maɡˈnat/, /maɡˈnat/

Nom comun

magnat masculin, (femenin: magnata)

Declinason
Singular	Plural
magnat	magnats

1. magnat ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin magnatus, de magnum, «grand»

Prononciacion

/maɡna/, /maɡna/ o /maɲa/, /maɲa/

Nom comun

magnat masculin, (femenin: magnate)

Declinason
Singular	Plural
magnat	magnats

1. magnat ^(oc)