miserable
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin miserabilis.
Prononciacion
/mizeˈɾaple/, provençau /mizeˈʀable/ França (Bearn) : escotar « miserable »
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | miserable | miserables |
| [mizeˈɾaple] | [mizeˈɾaples] | |
| Femenin | miserabla | miserablas |
| [mizeˈɾaplo̞] | [mizeˈɾaplo̞s] | |
miserable
- Qu'es reduch a la misèria ; que la desfortuna inspira la pietat, ne ven digne de compassion.
- Qu'inspira una pietat mesclada de mesprètz o d’indignacion.
- Bravament mesquin.
- Qu'es sens valor.
Derivats
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| miserable | miserables |
| [mizeˈɾaple] | [mizeˈɾaples] |
miserable masculin, (al femenin: miserabla)
Anglés
Etimologia
- Del latin miserabilis.
Prononciacion
/ˈmɪz(ə)ɹəbəl/
Adjectiu
miserable
Catalan
Etimologia
- Del latin miserabilis.
Prononciacion
oriental /mizəˈɾabbɫə/, occidental /mizeˈɾaβɫe/
Adjectiu
miserable masculin o femenin (Plural: miserables)
Espanhòl
Etimologia
- Del latin miserabilis.
Prononciacion
escotar « miserable »
Prononciacion
/miseˈɾaβle/
Adjectiu
miserable masculin o femenin (Plural: miserables)