notari

Occitan

Etimologia

Del latin notarius (« secretari », « estenograf »), etimologicament, un notari es aquel que pren de nòtas.

Prononciacion

lengadocian, gascon /nuˈtaɾi/, /nuˈtaɾi/

provençau /nuˈtaʀi/, /nuˈtaʀi/

Sillabas

no|ta|ri

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
notari	notaris
[nuˈtaɾi]	[nuˈtaɾis]

notari masculin (al femenin: notària)

1. Oficièr public que recep o redigís los contractes, las obligacions, las transaccions e los autres actes volontaris e lor balha l’autenticitat.

Derivats

• notariá
• notarial / notariau
• notariat

Traduccions

alemand: Notar (de) anglés: notary (en) basc: notari (eu) catalan: notari (ca)

espanhòl: notario (es) francés: notaire (fr) italian: notaio (it) portugués: notário (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin notarius (« secretari », « estenograf »), etimologicament, un notari es aquel que pren des nòtas.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « notari »

Prononciacion

Oriental: central /nuˈtaɾi/, /nuˈtaɾi/, balear /noˈtaɾi/, /noˈtaɾi/, /nuˈtaɾi/, /nuˈtaɾi/

Occidental: /noˈtaɾi/, /noˈtaɾi/

Sillabas

no|ta|ri

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
notari	notaris

notari masculin (al femenin: notària)

1. notari ^(oc)