perjur

Occitan

Etimologia

Del latin perjurus « menteur »

Prononciacion

lengadocian /peɾˈd͡ʒyɾ/, /peɾˈd͡ʒyɾ/

gascon /peɾˈʒyɾ/, /peɾˈʒyɾ/

provençau /peʀˈd͡ʒyʀ/, /peʀˈd͡ʒyʀ/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	perjur	perjurs
	[peɾˈd͡ʒyɾ]	[peɾˈd͡ʒyɾs]
Femenin	perjura	perjuras
	[peɾˈd͡ʒyɾo̞]	[peɾˈd͡ʒyɾo̞s]

perjur

1. Que fa un perjuri, que fa un fals jurament, que trenca son jurament.

Variantas dialectalas

• perjure
• perjuraire

Parents

• perjurar
• perjuri

Sinonims

• infidèl
• traïdor / traite

Traduccions

alemand: meineidig (de), eidbrüchig (de) anglés: perjurious (en), perjurous (en) basc: catalan: perjur (ca)

espanhòl: perjuro (es) francés: parjure (fr) italian: spergiuro (it) portugués: perjuro (pt)

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
perjur	perjurs
[peɾˈd͡ʒyɾ]	[peɾˈd͡ʒyɾs]

perjur masculin, (femenin perjura)

1. Òme que fa un perjuri.

Variantas dialectalas

• perjure

Traduccions

alemand: Eidbrüchige (de), Meineidige (de) anglés: perjurer (en) basc: catalan: perjur (ca)

espanhòl: perjuro (es) francés: parjure (fr) italian: spergiuro (it) portugués: perjuro (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin perjurus « menteur »

Prononciacion

/pərˈʒur/, /pərˈʒur/

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	perjur	perjurs
Femenin	perjura	perjures

perjur

1. perjur ^(ca)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
perjur	perjurs

perjur masculin, (femenin perjura)

1. perjur ^(ca)