pica
Occitan
Etimologia
- (mot 1) Del latin pica.
- (mot 2) Del neerlandés mejan pike, de la color de la carta, las marcas de la color del jòc de cartas essent en forma de fèrre de lança
Prononciacion
- lengadocian, gascon /ˈpiko̞/
- provencau /ˈpikə/
- França (Bearn) : escotar « pica »
Sillabas
pi | ca (2)
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pica | picas |
| [ˈpiko̞] | [ˈpiko̞s] |
pica femenin (gascon)
- (Ornitologia) Aucèl de la familha dels Corvids, mai particularament l'espécia Pica pica.
Variantas dialectalas
Traduccions
| Aucèl | |
|---|---|
|
|
Nom comun 2
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pica | picas |
| [ˈpiko̞] | [ˈpiko̞s] |
pica femenin
- (Militar) Mana d’arma formada d’un long pal que lo tèrme es garnit d’un fèrre plan e ponchut.
- (gascon) Aplech ponchut per picar la tèrra, los ròcs.
- (per extension) Objècte en forma de pica
- (figurat) Paraula fissanta destinada a vexar o ofensar.
- (Jòc de cartas) Una de las quatre ensenhas d’un jòc de cartas francés, que las cartas d'aquela color son marcadas de picas negras estilizadas (♠).
Sinonims
aplech
- pic (lengadocian, provençau)
paraula destinada a vexat
Derivats
Traduccions
| arma | |
|---|---|
|
| |
| Jòc de cartas | |
|---|---|
|
| |
Forma de vèrb
pica
Anglés
Etimologia
- Del latin pica.
Prononciacion
- general /ˈpaɪkə/
- EUA /ˈpīkə/, /ˈpaɪkə/
Sillabas
pi | ca (2)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pica | picas |
pica
- (Ornitologia) pica (oc)
- (Patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.
Catalan
Etimologia
- Del latin pica.
Prononciacion
- oriental: /ˈpikə/, occidental /ˈpika/
Sillabas
pi | ca (2)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pica | piques |
pica femenin
Forma de vèrb
pica
Espanhòl
Etimologia
- Del latin pica.
Prononciacion
- /ˈpika/
Sillabas
pi | ca (2)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pica | picas |
| [ˈpika] | [ˈpikas] |
pica femenin
- (arma) pica (oc)
- (informal) injeccion
- (figurat) Irritacion contra qualqu'un o quicòm
- (patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.
Forma de vèrb
pica
Portugués
Etimologia
- Del latin pica.
Prononciacion
- Portugal /ˈpikɐ/
- Brasil /ˈpikə/, /ˈpikɐ/
Sillabas
pi | ca (2)
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| pica | picas |
pica femenin
- (arma aciana) pica (oc)
- (Trás-os-Montes) bica, accion de bicar.
- (ictiologia) Unas menas de peissons.
- (Brasil, vulgar) Bica.
- (patologia) Desòrdre de l'apetit, al biais de l'aucèl, que consistís a manjar de causas non comestiblas.
pica masculin o femenin
- La persona que ponchona los bilhets.
Adjectiu
pica masculin o femenin invariable
Forma de vèrb
pica
Categorias :
- occitan
- Mots en occitan eissits d’un mot en latin
- Mots en occitan eissits d’un mot en neerlandés
- Noms comuns en occitan
- Occitan gascon
- Aucèls en occitan
- Vèrbes conjugats en occitan
- anglés
- Noms comuns en anglés
- catalan
- Mots en catalan eissits d’un mot en latin
- espanhòl
- Vèrbes conjugats en espanhòl
- Mots en espanhòl eissits d’un mot en latin
- Noms comuns en espanhòl
- portugués
- Mots en portugués eissits d’un mot en latin
- Noms comuns en portugués
- Adjectius en portugués
- Vèrbes conjugats en portugués