revelator
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin revelator.
Prononciacion
- provençau /ʀevelaˈtu/
- gascon /reβelaˈtu/
Sillabas
re|ve|la|tor
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | revelator | revelators |
| [reβelaˈtu] | [reβelaˈtus] | |
| Femenin | revelatora | revelatora |
| [reβelaˈtuɾo̞] | [reβelaˈtuɾo̞s] | |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : provençau | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | revelator | revelators |
| [ʀevelaˈtu] | [evelaˈtus] | |
| Femenin | revelatritz | revelatrises |
| [ʀevelaˈtɾit͡s] | [ʀevelaˈtɾizes] | |
revelator (provençau) , (lengadocian)
- Que revelar quicòm.
Variantas dialectalas
- revelador (lenfadocian)
Parents
Traduccions
Nom comun 1
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| revelator | revelators |
revelador (provençau) , (lengadocian) ; masculin, (femenin: revelatora / revelatritz)
- Aqueu que fa la revelacion d’un complòt politic, d'una associacion criminala, d'un afar secrèt.
- (per analogia) Çò que permet la recelacion d'un fenomèn desconegut.
Variantas dialectalas
- revelador (lengadocian)
Parents
Traduccions
Nom comun 2
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| revelator | revelators |
revelator (provençau) , (lengadocian) ; masculin
Traduccions
Variantas dialectalas
- revelator (gascon, provençau)