sucub

Occitan

Etimologia

Del latin succuba « concubina », de succubus, compausat de sub «dejós» e cubare «colcar».

Prononciacion

/syˈkyb/, /syˈkyb/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sucub	sucubs
[syˈkyb]	[syˈkybs]

sucub masculin

1. Demòni que, segon l’opinion populara, pren l’aparéncia d’una femna e apareisseriá de nuèch per enganar sexualament un òme pendent son sòm.

Variantas

• sucube

Antonims

• incub

Traduccions

alemand: Sukkubus (de) anglés: succubus (en) basc: catalan: súcube (ca), súcub (ca)

espanhòl: súcubo (es) francés: succube (fr) italian: succubo (it) portugués: súcubo (pt)