sucube

Occitan

Etimologia

Del latin succuba « concubina », de succubus, compausat de sub «dejós» e cubare «colcar».

Prononciacion

/syˈkybe/, /syˈkybe/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sucube	sucubes
[syˈkybe]	[syˈkybes]

sucube masculin

1. Demòni que, segon l’opinion populara, pren l’aparéncia d’una femna e apareisseriá de nuèch per enganar sexualament un òme pendent son sòm.

Variantas

• sucub

Antonims

• incube

Traduccions

alemand: Sukkubus (de) anglés: succubus (en) basc: catalan: súcube (ca), súcub (ca)

espanhòl: súcubo (es) francés: succube (fr) italian: succubo (it) portugués: súcubo (pt)