borra

Veire tanben : bora

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin burra « estòfa rufa »

(nom 2) Del latin burricus « caval pichon »

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈburo̞/, /ˈburo̞/

provençau /ˈbuʀə/, /ˈbuʀə/

Lengadocian : escotar « borra »

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
borra	borras
[ˈburo̞]	[ˈburo̞s]

borra femenin

1. Molon de pels d'un animal, sa forradura.
2. (botanica, per analogia) Molon de pels que ven sus unes fruchs e los borrons.
   1. (Per extension) Aquel borron.
3. (Textil) Partida mai rufa de la lana, qu'òm fa de feutre.
   1. (Per extension) Partida mai rufa de la seda, del coton
4. (Caça) Mena d'estopa, çò qu’òm plaça al dessús la carga d’una cartocha de fusilh de caça.
5. Maça de fusta; malh d'òbra per bresar o talhar la pèira.
   1. Trabalh penós, trima.
6. Jòc de 32 cartas.

Derivats

• emborrar
• borrar
• borrassa

Locucions derivadas

• borra-borra
• forra-borra
• i èsser de borra

Traduccions

pel
alemand: Flocke (de), Flaum (de), Fussel (de) anglés: flock (en), fluff (en), waste (en) (coron), floss (en) (seda) basc: catalan: borra (ca)	espanhòl: borra (es) (animal, lana), caedura (es) (dels textils en general) francés: bourre (fr) italian: lanugine (it), peluria (it), borra (it) (dels textils) portugués: borra (pt) (de seda)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
borra	borras
[ˈburo̞]	[ˈburo̞s]

borra femenin

1. Borrica.

Forma de vèrb

borra

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de borrar
2. segonda persona del singular de l'imparatiu afirmatiu de borrar

Catalan

Etimologia

(nom 1) Del latin burra « estòfa rufa »

Prononciacion

occidental /ˈborə/, /ˈborə/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
borra	borres

borra femenin

1. (textil) borra ^(oc)
2. (botanica) borra ^(oc).
3. Malautiá dels olivièrs.

Forma de vèrb

borra

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de borrar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de borrar.

Espanhòl

Etimologia

(nom 1) Del latin burra « estòfa rufa »

(nom 2) Del latin burricus « caval pichon »

Prononciacion

/ˈbora/, /ˈbora/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
borra	borras
[ˈbora]	[ˈboras]

borra femenin

1. (textil) borra ^(oc)

Nom comun 2

borra femenin

1. (animal) borra ^(oc).

Portugués

Etimologia

(nom 1) Del latin burra « estòfa rufa »

(nom 2) Del latin burricus « caval pichon »

Prononciacion

Portugal /ˈbɔʀɐ/, /ˈbɔʀɐ/

Brasil /ˈboɦɐ/, /ˈboɦɐ/, /ˈboxə/, /ˈboxə/

Nom comun 1

Declinason
Singular	Plural
borra	borras

borra femenin

1. (textil) borra ^(oc)
2. sediment.

Nom comun 2

borra femenin

1. (anima, regionalisme) borra ^(oc).

Forma de vèrb

borra

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de borrar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de borrar.