Occitan

Del latin citare

/siˈta/

França (Bearn) : escotar « citar »

ci|tar

Vèrb

citar

(Drech) Assignat per comparéisser fàcia a una jurisdiccion civila o religiosa.
Allegar; raportar.
Designar lo passatge del libre qu’òm allèga o l’autor de la nòva qu’òm rapòrta ; nomenar l'origina de çò difusat.
Senhalar, distinguir una persona o una causa que merita d’èsser remarcada, de quin biais que siá.

Infinitiu	citar
Gerondiu	citant
Participi passat
	singular			plural
masculin	citat			citats
femenin	citada			citadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	citi cite^{[N 1]}	citas	cita	citam	citatz	citan
Imperfach	citavi	citavas	citava	citàvem	citàvetz	citavan
Preterit	citèri	citères	citèt	citèrem	citèretz	citèron
Futur	citarai	citaràs	citarà	citarem	citaretz	citaràn
Condicional	citariái	citariás	citariá	citariam	citariatz	citarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	cite	cites	cite	citem	citetz	citen
Imperfach	citèssi	citèsses	citès citèsse	citèssem	citèssetz	citèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	cita !	—	citem !	citatz !	—
Negatiu	—	cites pas !	—	citem pas !	citetz pas !	—
Nòtas
↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)