consumaire
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De consumar
Prononciacion
- /kunsyˈmajɾe/
Sillabas
con|so|mai|re
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| consumaire | consumaires |
| [kunsyˈmajɾe] | [kunsyˈmajɾes] |
consumaire (lengadocian) , (provençau) ; masculin (femenin: consumaira / consumarela)
- (economia) (politica) Lo qu'aquerís de produits per son usatge personal, e non pas per los tornar vendre, per oposicion al revendeire, o tampauc per los incorporar dins un procediment de produccion, coma los crompaires professionals.
- (particular) Lo que beu, que manja, que despensa dins un cafè, un restaurant o una autre luòc de consomacion.
- (par extension) Lo que li agrada consumar.
Variantas
Sinonims
Parents
Traduccions
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | consumaire | consumaires |
| [kunsuˈmajɾe] | [kunsuˈmajɾes] | |
| Femenin | consumaira | consumairas |
| [kunsuˈmajɾo̞] | [kunsuˈmajɾo̞s] | |
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : provençau | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | consumaire | consumaires |
| [kũⁿsuˈmajʀe] | [kũⁿsuˈmajʀes] | |
| Femenin | consumarela | consumarelas |
| [kũⁿsuˈmaʀelə] | [kũⁿsuˈmaʀelə] | |
consumaire
- Que consuma