mostruós

Occitan

Etimologia

Du latin monstruosus « monstruós »

Prononciacion

lengadocian, gascon /mustɾyˈus/, /mustɾyˈus/; provençau /mustʀyˈus/, /mustʀyˈus/

França (Bearn) : escotar « mostruós »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	mostruós	mostruoses
	[mustɾyˈus]	[mustɾyˈuzes]
Femenin	mostruosa	mostruosas
	[mustɾyˈuzo̞]	[mustɾyˈuzo̞s]

mostruós

1. Qu'es de conformacion contra natura.
2. Qu'es contrari a las leis de la natura.
3. (figurat) Que passa lo sens comun o a las règlas e leis comunas.
4. Qu'es prodigiós, excessiu dins son genre.

Variantas dialectalas

• monstruós
• mostrós

Derivats

• mostruosament

Parents

• mostruositat

Sinonims

Qu'es contra natura

• abominable
• afrós
• anormal
• difòrme
• esglasiant
• fastigós
• incongrú
• òrre
• repugnant
• terrible

Que passa lo sens comun, excessiu e prodigiós

• mostre
• enòrme

Traduccions

alemand: ungeheuer (de), ungeheuerlich (de) anglés: monstrous (en), monster (en) basc: monstruoso (eu) catalan: monstruós (ca) espanhòl: monstruoso (es)

espanhòl: monstruoso (es) francés: monstrueux (fr) masculin italian: mostruoso (it) masculin portugués: monstro (pt), monstruoso (pt)