oratòri

Occitan

Etimologia

(Adjectiu) Del latin oratorius.

(Nom) Del latin oratorium.

Prononciacion

/uɾa'tɔɾi/, /uɾa'tɔɾi/

Sillabas

o|ra|tò|ri

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	oratòri	oratòris
	[uɾa'tɔɾi]	[uɾa'tɔɾis]
Femenin	oratòria	oratòrias
	[uɾa'tɔɾjo̞]	[uɾa'tɔɾjo̞s]

oratòri

1. Qu'aperten a l’orator.
   • Un talent oratòri.
2. Qu'es pròpre a la tecnica del discors.
   • S'acompanhar de gèstes oratòris per piejar son discors.

Traduccions

alemand: rednerisch (de) anglés: oratorical (en) catalan: oratori (ca) espanhòl: oratorio (es)

francés: oratoire (fr) italian: oratorio (it) basc: ahozkoa (eu) portugués: oratório (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
oratòri	oratòris
[uɾa'tɔɾi]	[uɾa'tɔɾis]

oratòri

1. (religion) Capèla, adjunta a un grand ostal ont se pòt pregar.
2. (religion) Capèla sul bòrd d’un camin per gardar un remembre religiós.

Sinonims

• orador

Traduccions

alemand: Oratorium (de) anglés: oratory (en) catalan: oratori (ca) espanhòl: oratorio (es)

francés: oratoire (fr) italian: oratorio (it) basc: oratoria (eu) portugués: oratório (pt)