Occitan

Del latin perdĭta, participi passat feminin substantivat de perdĕre (« pèrdre »).

/ˈpɛɾto̞/, /ˈpɛɾto̞/ França (Bearn) : escotar « pèrta »

Nom comun

pèrta femenin

Privacion de quicòm de preciós, d’agradable, d'util, que se teniá.
- Una malautiá greva pòt provocar la pèrta de la paraula e de la vision del malaut…
(particular) Disparicion de personas que'n sèm privat par la mòrt.
Los òmes tuats o nafrat dins una batalha.
- Las pèrtas umanas.
Çò que s’escampa ; se pèrd.
- Dins lo canal i a de pèrtas d’aiga.
Damatge, diminucion de ben, de profit.
- Vendre amb pèrta.
Revirada, d’un eveniment desavantatjós dins un afar, dins una entrepresa, etc.
- La pèrta d’un procès.
- La pèrta d’una escomesa.
Mal usatge o l’emplec inutil que se fa d’una causa.
- Una pèrta de temps.