perfèit
Occitan
Etimologia
Deu latin perfectus.
Prononciacion
- /peɾˈfɛjt/
- França (Bearn) - Gascon : escotar « perfèit »
Adjectiu
perfèit (gascon) , (lengadocian)
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | perfèit | perfèits |
| [peɾˈfɛjt] | [peɾˈfɛjts] | |
| Femenin | perfèita | perfèitas |
| [peɾˈfɛjto̞] | [peɾˈfɛjto̞s] | |
- Qui ten totas las qualitats, shens cap de defaut.
- Qui es complit dans son genre; qui es au mei haut de l’escala de las valors.
- Qui es complet, total.
- Qui respond exactament, estrictament a un concèpte.
Variantas dialectalas
Sinonims
Sinonims
Derivats
Parents
Locucions derivadas
Traduccions
Nom comun 1
perfèit (gascon) , (lengadocian)
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| perfèit | perfèits |
| [peɾˈfɛjt] | [peɾˈfɛjts] |
- (Conjugason, Linguistica) Temps de l’indicatiu o dau subjontiu que marca ua accion passada, per rapòrt au moment ont òm parla. Ensemble de formas verbalas indicant un estat present resultant d’ua accion anteriora.
- Çò qui es perfèit
Variantas dialectalas
Sinonims
conjugason
Locucions derivadas
Traduccions
Nom comun 2
perfèit (gascon) , (lengadocian) ; (femenin: perfèita)
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| perfèit | perfèits |
| [peɾˈfɛjt] | [peɾˈfɛjts] |
- (Religion) Pels catars, creser qu'aviá recebut lo batisme de l’esperit, lo consolament, e que cercavan de biais permanent la perfeccion.