perfait
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Deu latin perfectus.
Prononciacion
- lengadocian /peɾˈfajt/
Adjectiu
perfait (lengadocian)
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | perfait | perfaits |
| [peɾˈfajt] | [peɾˈfajts] | |
| Femenin | perfaita | perfaitas |
| [peɾˈfajto̞] | [peɾˈfajto̞s] | |
- Que ten totas las qualitats, sens pas cap de defaut.
- Qu'es complit dans son genre; qu'es al mai naut de l’escala de las valors.
- Qu'es complet, total.
- Que respond exactament, estrictament a un concèpte.
Variantas dialectalas
Sinonims
Sinonims
Derivats
Parents
Locucions derivadas
Traduccions
Nom comun 1
perfait (lengadocian)
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| perfait | perfaits |
| [peɾˈfajt] | [peɾˈfajts] |
- (Conjugason, Linguistica) Temps de l’indicatiu o del subjontiu que marca una accion passada, per rapòrt al moment ont òm parla. Ensemble de formas verbalas indicant un estat present resultant d’una accion anteriora.
- Çò qu'es perfait.
Variantas dialectalas
Sinonims
conjugason
Locucions derivadas
Traduccions
Nom comun 2
perfait (lengadocian) ; (femenin: perfait)
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| perfait | perfaits |
| [peɾˈfajt] | [peɾˈfajts] |
- (Religion) Pels catars, cresent qu'aviá recebut lo batisme de l’esperit, lo consolament, e que cercavan de biais permanent la perfeccion.