potentada

Occitan

Etimologia

Del latin potentatus « poténcia », de potens, «potent»

Prononciacion

lengadocian, gascon /putenˈtaðo̞/, /putenˈtaðo̞/

provençau /putẽⁿˈtadə/, /putẽⁿˈtadə/

Nom comun

potentada femenin, (masculin: putentat)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
potentada	potentadas
[putenˈtaðo̞]	[putenˈtaðo̞s]

1. (politica) Persona que ten la poténcia sobeirana dins un grand Estat.
2. Personatge que ten un poder excessiu de per sa situacion economica, ierarquica o sociala.

Parents

• potent
• omnipotent

Sinonims

Persona que ten lo poder absolut

• despòta
• monarca
• tiran

Persona que ten un poder excessiu

• cacica
• magnat
• nabab

Traduccions

alemand: Machthaberin (de) anglés: potentate (en) basc: catalan: potentada (ca)

espanhòl: potentada (es) francés: potentat (fr) masculin italian: potentada (it) (sobeiran), potenta (it) portugués: potentada (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin potentatus « poténcia », de potens, «potent»

Prononciacion

[?]

Nom comun

potentada femenin, (masculin: putentat)

Declinason
Singular	Plural
potentada	potentades

1. potentada ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin potentatus « poténcia », de potens, «potent»

Prononciacion

/pot̪en̪ˈt̪að̞a/, /pot̪en̪ˈt̪að̞a/

Nom comun

potentada femenin, (masculin: putentato)

Declinason
Singular	Plural
potentada	potentadas
[pot̪en̪ˈt̪að̞a]	[pot̪en̪ˈt̪að̞as]

1. potentada ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin potentatus « poténcia », de potens, «potent»

Prononciacion

[?]

Nom comun

potentada femenin, (masculin: putentato)

Declinason
Singular	Plural
potentada	potentadas

1. potentada ^(oc)