rigorós

Occitan

Etimologia

Del latin tardièr rigorosus de rigēre « se pausar drech, se quilhar »

Prononciacion

lengadocian, vascon /riɣuˈɾus/, /riɣuˈɾus/

procençau /ʀiɣuˈʀus/, /ʀiɣuˈʀus/

escotar « rigorós »

Sillabas

ri|go|rós

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	rigorós	rigoroses
	[riɣuˈɾus]	[riɣuˈɾuzes]
Femenin	rigorosa	rigorosas
	[riɣuˈɾuzo̞]	[riɣuˈɾuzo̞s]

rigorós

1. Que fa mòstra de rigor, qu'es d’una severitat inflexibla.
2. Qu'es sevèr, regde, penós de suportar, en parlant de la causas.
3. (en particular) Qu'es rufe, canin, penós de supprtar, en parlant de la temperatura.
   • un ivèrn rigorós.
4. Qu'es rigid, austèr, que demanda o que mòstra una exactitud inflexibla.
5. Incontestable.
   • De pròvas rigorosas.
6. (en particular) Qualifica una demostracion sens replica.

Derivats

• rigorosament

Traduccions

Que fa pròva de rigor, qu'es d’una severitar inflexibla, dificil de suportar
alemand: streng (de), unerbittlich (de),rigoros (de), hart (de) anglés: strict (en) basc: catalan: rigorós (ca)	espanhòl: riguroso (es) francés: rigoureux (fr) italian: rigoroso (it) portugués: rigoroso (pt)

Qu'es rufe, en parlant de la temperatura
alemand: rau (de), harsch (de) anglés: harsh (en), severe (en) basc: catalan: strict (ca)	espanhòl: riguroso (es) francés: rigoureux (fr) italian: rigoroso (it) portugués: rigoroso (pt)

Catalan

Etimologia

Del tardièr latin rigorosus

Prononciacion

Oriental: central /riɣuˈɾos/, /riɣuˈɾos/, balear /riɣoˈɾos/, /riɣoˈɾos/, /riɣuˈɾos/, /riɣuˈɾos/

Occidental: /riɣoˈɾos/, /riɣoˈɾos/

Espanha (Barcelona) : escotar « rigorós »

Sillabas

ri|go|rós

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	rigorós	rigorosos
Femenin	rigorosa	rigoroses

rigorós

1. rigorós,