Vejatz lo contengut

rigorós

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin tardièr rigorosus de rigēre « se pausar drech, se quilhar »

Prononciacion

lengadocian, vascon /riɣuˈɾus/
procençau /ʀiɣuˈʀus/
escotar « rigorós »

Sillabas

ri|go|rós

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
Masculin rigorós rigoroses
[riɣuˈɾus] [riɣuˈɾuzes]
Femenin rigorosa rigorosas
[riɣuˈɾuzo̞] [riɣuˈɾuzo̞s]

rigorós

  1. Que fa mòstra de rigor, qu'es d’una severitat inflexibla.
  2. Qu'es sevèr, regde, penós de suportar, en parlant de la causas.
  3. (en particular) Qu'es rufe, canin, penós de supprtar, en parlant de la temperatura.
    • un ivèrn rigorós.
  4. Qu'es rigid, austèr, que demanda o que mòstra una exactitud inflexibla.
  5. Incontestable.
    • De pròvas rigorosas.
  6. (en particular) Qualifica una demostracion sens replica.

Derivats

Traduccions

Que fa pròva de rigor, qu'es d’una severitar inflexibla, dificil de suportar


Qu'es rufe, en parlant de la temperatura


incontestable


Catalan

Etimologia

Del tardièr latin rigorosus

Prononciacion

Oriental: central /riɣuˈɾos/, balear /riɣoˈɾos/, /riɣuˈɾos/
Occidental: /riɣoˈɾos/
Espanha (Barcelona) : escotar « rigorós »

Sillabas

ri|go|rós

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin rigorós rigorosos
Femenin rigorosa rigoroses

rigorós

  1. rigorós,