tòr

Veire tanben : tor, Tor, tőr, tör, tør

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del latin torrēre « secar, dessecar ».

(nom 2) Del latin torus « motladure a la basa d'una colomana ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /'tɔɾ/, /'tɔɾ/

escotar « tòr »

provençau /'tɔʀ/, /'tɔʀ/

Nom comun 1

tòr masculin o femenin

De Tòr sus d'aram.

1. Solidificacion de l'aiga en glaça.

Derivats

• torrar

Sinonims

• gèl
• torrada

Traduccions

alemand: Frost (de) masculin anglés: frost (en) bielorús: мароз (be) masculin catalan: gel (ca) masculin espanhòl: helada (es) femenin francés: gel (fr) masculin georgian: ყინვა (ka) (qinva)

naut sorab: zmjerzk (hsb) masculin polonés: mróz (pl) masculin rus: мороз (ru) masculin sami del nòrd: buolaš (se) ucraïnian: мороз (uk) masculin ute: kawachi̱ (ute) valon: djalêye (wa) femenin

Nom comun 1

tòr masculin

un tòr

1. (geometria) Surfàciq tampada en forma d’anèl.
2. (arquitectura) Motladura redonda, fasent sovent partida de la basa de las colomnas.
3. (tecnica) Anèl pichon en forma de tòr utilizat per constituir, utilizant las proprietats magneticas, una memòria d’ordinator.

Derivats

• toric

Traduccions

alemand: Torus (de) anglés: torus (en) basc: catalan: tor (ca)

espanhòl: toro (es) francés: tore (fr) italian: toro (it) portugués: toro (pt)