uishèr

Occitan

Etimologia

Deu bas latin ūstium, deu classic ōstium (« obertura, pòrta »).

Prononciacion

/yˈʃɛ/, /yˈʃɛ/

Sillabas

u|ishèr

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
uishèr	uishèrs
[yˈʃɛ]	[yˈʃɛs]

uishèr masculin (gascon) (equivalent femenin : uishèra)

1. Oficièr que s'està a l'avantcramba deus ministres, deus hauts foncionaris, etc., entà har entrar las personas que receben.
2. (istòria) Oficièr que la carga èra d’obrir e de barrar la pòrta deu gabinet deu rei, de la reina e deus princes.
3. (analogia) lo monde cargats de har lo servici de las sesilhas de daubuns còrs, de daubuas assembladas deliberantas.
4. Oficièr public subretot encargat de significar los actes de justícia, de méter a l'execucion los jutjaments, ecc., e de que daubuns hèn lo servici de las audiéncias de lor tribunau.

Variantas dialectalas

• uissier (lemosin (provençau) (vivaraupenc)
• uissièr (lengadocian)

Traduccions

Oficièr de l’antecambra
alemand: Wärter (de) anglés: usher (en) basc: catalan: uixer (ca)	espanhòl: ujier (es) francés: huissier (fr) italian: amministratore (it) portugués: meirinho (pt)