uissièr

Occitan

Etimologia

Del bas latin ūstium, del classic ōstium (« obertura, pòrta »).

Prononciacion

/ɥiˈsjɛ/, /ɥiˈsjɛ/

Sillabas

uis|sièr

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
uissièr	uissièrs
[ɥiˈsjɛ]	[ɥiˈsjɛs]

uissièr masculin, (lengadocian) (gascon) (equivalent femenin: uissièra)

1. Oficièr que se ten dins l’antecambra dels ministres, dels nauts foncionaris, etc., per introduire las personas que recebon.
2. (istòria) Oficièr que la carga èra d’obrir e de tancar la pòrta del cabinet del rei, de la reina e dels princes.
3. (analogia) Gents encargars per far lo servici de las sesilhas d'unes còrses, d'unas assembladas.
4. (Justícia) Brèu per ussièr de justícia, oficièr ministerial regropat dempuèi 2022 amb l'ofici dels comissaris estimadors formant ara l'ofici dels comissaris de justícia.

Variantas dialectalas

• uishèr (gascon)
• uissier (lemosin), (provençal), (vivaroalpenc)
• ussièr (gascon) (lengadocian)

Traduccions

Oficièr de l'antecambra
alemand: Saaldiener (de) anglés: usher (en) basc: catalan: uixer (ca)	espanhòl: ujier (es) francés: huissier (fr) italian: usciere (it) portugués: porteiro (pt)