venerable

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

[βeneˈɾaβle], [βeneˈɾaple]; provençau [veneˈʀable]

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin venerable venerables
[beneˈɾaβle] [beneˈɾaβles]
Femenin venerabla venerablas
[beneˈɾaβlo̞] [beneˈɾaβlo̞s]

venerable

  1. Qu'es digne de veneracion o de respècte.
  2. (per extension) Qu'aperten a una persona digna de veneracion o de respècte.
  3. (per extension, eufemisme) D’una edat avançada.
  4. Qu'es consacrat per la religion, o que fa se remembre de grands sovenirs.
  5. Qualificatiu que se dona als prèires e doctors en teologia, dins los actes publics, per los onorar.

Parents

Traduccions


Nom comun

Declinason
Singular Plural
venerable venerables
[βeneˈɾaβle] [βeneˈɾaβles]

venerable masculin, (Equivalent femenin: venerabla)

  1. Títol que se dona a unes religioses monastics.
  2. Títol que se dona, pels francmaçons, al president d’una de lors lòtjas.

Anglés

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « venerable »

Prononciacion

[ˈvɛnəɹəbl], [ˈvɛnɹəbl]

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

venerable

  1. venerable (oc)

Catalan

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

Oriental: central [bənəˈɾabbɫə], balear [vənəˈɾabbɫə]
Occidental: nord-occidental [beneˈɾaβɫe], valencian [veneˈɾabɫe]

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

venerable masculin o femenin, Plural: venerables

  1. venerable (oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

[?]

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

venerable masculin o femenin, Plural: venerables

  1. venerable (oc)