venerable

Occitan

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

/βeneˈɾaβle/, /βeneˈɾaβle/, /βeneˈɾaple/, /βeneˈɾaple/; provençau /veneˈʀable/, /veneˈʀable/

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	venerable	venerables
	[beneˈɾaβle]	[beneˈɾaβles]
Femenin	venerabla	venerablas
	[beneˈɾaβlo̞]	[beneˈɾaβlo̞s]

venerable

1. Qu'es digne de veneracion o de respècte.
2. (per extension) Qu'aperten a una persona digna de veneracion o de respècte.
3. (per extension, eufemisme) D’una edat avançada.
4. Qu'es consacrat per la religion, o que fa se remembre de grands sovenirs.
5. Qualificatiu que se dona als prèires e doctors en teologia, dins los actes publics, per los onorar.

Parents

• venerar
• veneracion

Traduccions

alemand: ehrwürdig (de) anglés: venerable (en), worshipful (en) basc: catalan: venerable (ca)

espanhòl: venerable (es) francés: vénérable (fr) italian: venerabile (it) portugués: venerável (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
venerable	venerables
[βeneˈɾaβle]	[βeneˈɾaβles]

venerable masculin, (Equivalent femenin: venerabla)

1. Títol que se dona a unes religioses monastics.
2. Títol que se dona, pels francmaçons, al president d’una de lors lòtjas.

Anglés

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

Reialme Unit (Southern England) : escotar « venerable »

Prononciacion

/ˈvɛnəɹəbl/, /ˈvɛnəɹəbl/, /ˈvɛnɹəbl/, /ˈvɛnɹəbl/

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

venerable

1. venerable ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

Oriental: central /bənəˈɾabbɫə/, /bənəˈɾabbɫə/, balear /vənəˈɾabbɫə/, /vənəˈɾabbɫə/

Occidental: nord-occidental /beneˈɾaβɫe/, /beneˈɾaβɫe/, valencian /veneˈɾabɫe/, /veneˈɾabɫe/

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

venerable masculin o femenin, Plural: venerables

1. venerable ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin venerabilis

Prononciacion

[?]

Sillabas

ve|ne|ra|ble

Adjectiu

venerable masculin o femenin, Plural: venerables

1. venerable ^(oc)