volatil
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del latin volatilis « que vola ».
Prononciacion
- lengadocian /βylaˈtil/
- provençau /vylaˈtiw/
Adjectiu
volatil (lengadocian) , (provençau)
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | volatil | volatils |
| [βylaˈtil] | [βylaˈtils] | |
| Femenin | volatila | volatilas |
| [βylaˈtilo̞] | [βylaˈtilo̞s] | |
- (quimia) Qualifica una matèria, solida o liquida, que s’evapòra aisidament, susseptibla de se resòlvre en vapor, en gas.
- (electronica) Qualifica una memòria que lo contengut s’amaga del moment que l’alimentacion electrica es copada.
- (programacion) Qualifica una variabla que la valor pòt cambiar del moment qu'escai d’eveniments estrangièrs al programa que l’emplec.
Variantas dialectalas
Antonims
Que s’evapòra aisidament
Derivats
Locucions derivadas
Traduccions
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| volatil | volatils |
| [βylaˈtil] | [βylaˈtils] |
volatil (lengadocian) , masculin collectiu
Variantas dialectalas
Traduccions
Francés
Etimologia
Del latin volatilis « que vola ».
Prononciacion
- /vɔlatil/
Adjectiu
volatil
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | volatil | volatils |
| [vɔlatil] | ||
| Femenin | volatile | volatiles |
| [vɔlatil] | ||