cens
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin census (« cens », « recensament », « fortuna », « revenguts », « contribucions annadas »).
Prononciacion
lengadocian, gascon /ˈsens/, provençau /ˈsẽⁿs/
Sillabas
cens
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| cens | censes |
| [ˈsens] | [ˈsenses] |
cens masculin
- (Antiquitat) Denombrament dels ciutadans romans, declaracion autentica que fasián, cada cinc ans, de lors noms, bens, demorança, etc.
- (fiscalitat feudala) Talha en natura qu'uns bens fasián una renda annala al senhor del fèu; drech de servitud
- Quotitat d’imposicion que, dins la constitucion d'uns païses, es necessària per èsser elector o eligible.
Parents
denombrament
drech, fiscalitat
Derivats
Traduccions
|
Catalan
Etimologia
- Del latin census (« cens », « recensament », « fortuna », « revenguts », « contribucions annadas »).
Prononciacion
oriental /ˈsɛns/, oriental /ˈsens/
Sillabas
cens
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| cens | censos |
cens masculin
Francés
Etimologia
- Del latin census (« cens », « recensament », « fortuna », « revenguts », « contribucions annadas »).
Prononciacion
/sɑ̃s/
- França (Somain) : escotar « cens »
Sillabas
cens
Nom comun
cens invariable