Vèrb

censurar

Blaimar, criticar.
Declarar qu’un libre, qu’una proposicion, etc. conten d'errors.
(per extencion) Interdire la publicacion o la difusion de libres, revistas, etc.
(drech) Far venir de nul un acte legislatiu.
(justícia) Prononciar una pena disciplinària contra un o de membres d'una confrairiá, d'un còrs, etc.

Infinitiu	censurar
Gerondiu	censurant
Participi passat
	singular			plural
masculin	censurat			censurats
femenin	censurada			censuradas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	censuri censure^{[N 1]}	censuras	censura	censuram	censuratz	censuran
Imperfach	censuravi	censuravas	censurava	censuràvem	censuràvetz	censuravan
Preterit	censurèri	censurères	censurèt	censurèrem	censurèretz	censurèron
Futur	censurarai	censuraràs	censurarà	censurarem	censuraretz	censuraràn
Condicional	censurariái	censurariás	censurariá	censurariam	censurariatz	censurarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	censure	censures	censure	censurem	censuretz	censuren
Imperfach	censurèssi	censurèsses	censurès censurèsse	censurèssem	censurèssetz	censurèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	censura !	—	censurem !	censuratz !	—
Negatiu	—	censures pas !	—	censurem pas !	censuretz pas !	—
Nòtas
↑ Èst e nòrd-èst (Cevena, monpelhierenc, Gavaudan, orlhagués, nòrd-Roergue)