conjuguar

Occitan

Etimologia

Del latin conjugāre.

Prononciacion

/kond͡ʒyˈɣa/, /kond͡ʒyˈɣa/, /konʒyˈɣa/, /konʒyˈɣa/, provençau /kõⁿd͡ʒyˈga/, /kõⁿd͡ʒyˈga/

França (Bearn) : escotar « conjugar »

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « conjugar »

Sillabas

con|ju|gar

Vèrb

conjugar

1. (gramatica) Modificar dins un òrdre convengut la raiç d’un vèrbe segon las voses, los mòdes, los temps e las personas.
2. Coïncidir ; unir ; amassar ; associar.

Sinonims

sens grammatical

• declinar, en parlant dels substantius e dels adjectius.

Parents

• conjugason

Traduccions

alemand: konjugieren (de) anglés: conjugate (en) basc: jokatu (eu) catalan: conjugar (ca)

espanhòl: conjugar (es) francés: conjuguer (fr) italian: conjugare (it) portugués: conjugar (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin conjugāre.

Prononciacion

Oriental: central /kuɲʒuˈɣa/, /kuɲʒuˈɣa/, balear /koɲʒuˈʝa/, /koɲʒuˈʝa/, /kuɲʒuˈɣa/, /kuɲʒuˈɣa/

Occidental: nord-occidental /koɲd͡ʒuˈɣa/, /koɲd͡ʒuˈɣa/, valencian /koɲd͡ʒuˈɣaɾ/, /koɲd͡ʒuˈɣaɾ/

Sillabas

con|ju|gar

Vèrb

conjugar

1. conjugar ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin conjugāre.

Prononciacion

/kõŋxuˈɣ̞aɾ/, /kõŋxuˈɣ̞aɾ/

Sillabas

con|ju|gar

Vèrb

conjugar

1. conjugar ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin conjugāre.

Prononciacion

Portugal /kõʒuˈɡaɾ/, /kõʒuˈɡaɾ/; Brasil /ˌkõʒuˈɡa(χ)/, /ˌkõʒuˈɡa(χ)/, /kõʒuˈɡa(ɹ)/, /kõʒuˈɡa(ɹ)/

Sillabas

con|ju|gar

Vèrb

conjugar

1. conjugar ^(oc)