Occitan

Del grèc ancian φάλαγξ, phalagx « baston, batalhon en rengs quichats ».

lengadocian /fa'land͡ʒo̞/

gascon /fa'lanʒo̞/

provençau /fa'lãⁿd͡ʒə/

fa|lan|ja

Nom comun

falanja femenin

(Antiquitat) Formacion de combat d’infantariá utilizada pels Sumerians, puèi en Grècia antica e Macedònia fins al II sègle AbC. Còrs de picaires fòrça armats que combatavan sus quatre, uèit, dotze, setze rengs en prigondor e mai.
(politica) Gropament paramilitar de drècha extrèma.
(anatomia) Òsses dels segments articulats dels autopòds e del tetrapòd, corresponden per l’òme als òsses dels dets e dels artelhs.

militar

politica

anatomia