ipocrisia

Occitan

Etimologia

Del latin hypocrisis, del grèc ancian ὑπόκρισις, hypókrisis « falsa aparença » (en referéncia als actors antics que fasián semblant).

Prononciacion

/ipukɾiˈzio̞/, /ipukɾiˈzio̞/, provençau /ipukʀiˈzio̞/, /ipukʀiˈzio̞/

França (Bearn) : escotar « ipocrisia »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
ipocrisia	ipocrisias
[ipukɾiˈzio̞]	[ipukɾiˈzio̞s]

ipocrisia femenin

1. Vici que consistís a s'atribuir una vertut, una cresença o una opinion, una pietat o un sentiment nòble alara qu'òm l'a pas de verai.
   1. (sens larg) Fach de s'atribuir falsament de valors o de practicas moralas.
   2. Critica d'autrú fondada sus una valor que se meteis contredich.
   3. Critica d'autrú qu'òm s'aplica pas a se meteis, o alara pas del meteis biais.

Sinonims

• duplicitat

Parents

• ipocrita

Traduccions

alemand: Heuchelei (de) anglés: hypocrisy (en) basc: catalan: hipocresia (ca)

espanhòl: hipocresía (es) francés: hypocrisie (fr) italian: ipocrisia (it) portugués: hipocrisia (pt)

Italian

Etimologia

Del latin hypocrisis, del grèc ancian ὑπόκρισις, hypókrisis « falsa aparença » (en referéncia als actors antics que fasián semblant).

Prononciacion

/ipokriˈzia/, /ipokriˈzia/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
ipocrisia	ipocrisie
[ipokriˈzia]	[ipokriˈzie]

ipocrisia femenin

1. ipocrisia ^(oc)