liberal

Occitan

Etimologia

Manlèu del latin liberalis « que concernís la libertat, digne d’un òme liure, de bona familha, plan educat, onèste, nòble, bon, generós, benvolent, liberal, copiós, abondós » de liber (« òme liure »).

Prononciacion

/liβeˈɾal/, /liβeˈɾal/

Sillabas

li|be|ral

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	liberal	liberals
	[liβeˈɾal]	[liβeˈɾals]
Femenin	liberala	liberalas
	[liβeˈɾalo̞]	[liβeˈɾalo̞s]

liberal (lengadocian)

1. Qu'agrada donar, que se plai a donar.
2. Qu'es digne d’un òme liure.
3. Qu'exercís una profession liberala.
4. Qu'es favorable a la libertat civila politica, religiosa, economica.
   • Es una tissa plan francesa de sabrar l'administracion mas de li parar la man per far qué que siá. Liberal de temperament, m'esperforçavi de limitar las intervencions. Pagaire de talhas, cercavi de donar lo mens possible. «Memòris», (Ferran Delèris)
5. Que se rapòrta al liberalisme economic, coma doctrina presicant la libertat de las fòrças del mercat e una intervencion minimala de l’Estat.
6. Qu'es de la natura d'una profession liberala.
   • E, mai que dins d'autras professions, liberalas sustot, lo client, es rei, i a pas a tortilhar. «Vida e engranatges», (Florian Vernet)
7. (Politica) Que se rapòrta a un partit politic se reclamant del liberalisme politic.

Variantas dialectalas

liberau (procençau, gascon)

Derivats

• Arts liberals

Parents

• liberalisme

Antonims

• antiliberal
• illiberal

Traduccions

alemand: liberal (de) anglés: liberal (en) catalan: liberal (ca) espanhòl: liberal (es)

francés: libéral (fr) italian: liberale (it) basc: liberal (eu) portugués: liberal (pt)

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
liberal	libeɾals
[libe'ɾal]	[libe'ɾals]

liberal (equivalent femenin liberala)

1. Lo que professa lo liberalisme en filosofia, en morala, en politica o en economia politic.
2. Lo qu'exercís una profession liberala.

Alemand

Etimologia

Manlèu del latin liberalis « que concernís la libertat, digne d’un òme liure, de bona familha, plan educat, onèste, nòble, bon, generós, benvolent, liberal, copiós, abondant » de liber (« òme liure »).

Prononciacion

/libeˈraːl/, /libeˈraːl/

Sillabas

li|be|ral

Adjectiu

liberal

1. liberal

Anglés

Etimologia

Manlèu del latin liberalis « que concernís la libertat, digne d’un òme liure, de bona familha, plan educat, onèste, nòble, bon, generós, benvolent, liberal, copiós, abondant » de liber (« òme liure »).

Prononciacion

RU /ˈlɪbɹəl/, /ˈlɪbɹəl/

EUA /ˈlɪbəɹəl/, /ˈlɪbəɹəl/

Estats Units d'America (Tèxas) : escotar « liberal »

Sillabas

li|be|ral

Adjectiu

liberal

1. liberal

Nom comun

liberal (plural liberals)

1. liberal / liberala

Catalan

Etimologia

Manlèu del latin liberalis « que concernís la libertat, digne d’un òme liure, de bona familha, plan educat, onèste, nòble, bon, generós, benvolent, liberal, copiós, abondant » de liber (« òme liure »).

Prononciacion

/libəˈɾal/, /libəˈɾal/

Valencian /libeˈɾal/, /libeˈɾal/

Espanha (Barcelona) : escotar « liberal »

Sillabas

li|be|ral

Adjectiu

liberal masculin o femenin (plural masculin e femenin liberals)

1. liberal

Espanhòl

Etimologia

Manlèu del latin liberalis « que concernís la libertat, digne d’un òme liure, de bona familha, plan educat, onèste, nòble, bon, generós, benvolent, liberal, copiós, abondant » de liber (« òme liure »).

Prononciacion

/liβeˈɾal/, /liβeˈɾal/

Colómbia (Cartagena) : escotar « liberal »

Sillabas

li|be|ral

Adjectiu

liberal masculin o femenin (plural masculin e femenin liberales)

1. liberal

Nom comun

liberal (plural liberales)

1. liberal / liberala

Portugués

Etimologia

Manlèu del latin liberalis « que concernís la libertat, digne d’un òme liure, de bona familha, plan educat, onèste, nòble, bon, generós, benvolent, liberal, copiós, abondant » de liber (« òme liure »).

Prononciacion

Portugal /liβɨˈɾaɫ/, /liβɨˈɾaɫ/

Brasil /libeˈɾaw/, /libeˈɾaw/

Sillabas

li|be|ral

Adjectiu

liberal masculin o femenin (plural masculin e femenin liberais)

1. liberal

Nom comun

liberal (plural liberais)

1. liberal / liberala