penitent

Un article de Wikiccionari.
Salta a la navegació Salta a la cerca

Occitan Flag of Occitania (with star).svg

Etimologia

Del latin paenitens, participi present de paenitere (« se repentir »)

Prononciacion

[peniˈten]

Sillabas

pe|ni|tent

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Singular Plural
penitent penitents
[peniˈten] [peniˈten(t)s]

penitent masculin (femenizacion; penitenta)

  1. (religion) Persona que se repentís de sos pecats e fa peniténcia ; persona que confessa sos pecats al prèire.
  2. (per extension) Membre d'una confrairiá religiosa qu'organiza de processions que se simula la repentida.

Reviradas

Open book 01.svgAdjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin penitent penitents
[peniˈten] [peniˈten(t)s]
Femenin penitenta penitentas
[peni'tento̞] [peni'tento̞s]

penitent

  1. (religion) Que ten lo pentiment d’aver ofensat Dieu, qu'es dins la practica dels exercicis de la peniténcia.
    • Pecador penitent. — Femna penitenta.
  2. Que fa peniténcia.

Anglés English language.svg

Etimologia

Del latin paenitens, participi present de paenitere (« se repentir »)

Prononciacion

[ˈpɛnətənt]

Sillabas

pe|ni|tent

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Singular Plural
penitent penitents
[ˈpɛnətənt] [ˈpɛnətəntz]

penitent

  1. Penitent

Catalan Flag of Catalonia.svg

Etimologia

Del latin paenitens, participi present de paenitere (« se repentir »)

Prononciacion

[?]

Sillabas

pe|ni|tent

Open book 01.svgNom comun

Declinason
Singular Plural
penitent penitents

penitent masculin (femenizacion; penitenta)

  1. Penitent

Open book 01.svgAdjectiu

Declinason
Singular Plural
Masculin penitent penitents
Femenin penitenta penitentes

penitent

  1. Penitent