purgatòri

Occitan

Etimologia

Manlèu del latin purgatorium, neutre substantivat de purgatorius « purificator, que purifica », de purgare « netejar, purgar »

Prononciacion

/pyɾɣa'tɔɾi/, /pyɾɣa'tɔɾi/

França (Bearn) : escotar « purgatòri »

Sillabas

pur|ga|tò|ri

Nom comun

purga masculin

Declinason
Singular	Plural
purgatòri	purgatòris
[pyɾɣa'tɔɾi]	[pyɾɣa'tɔɾis]

1. (religion) Luòc ont, segon la doctrina catolica, las armas d'aqueles que morisson en estat de gràcia van purgar los pecats que faguèron pas pro de peniténcia dins aquel mond.

Parents

• purgar
• purgatiu
• purga

Traduccions

alemand: Fegefeuer (de) neutre, Purgatorium (de) neutre anglés: purgatory (en) basc: purgatorioa (eu) catalan: purgatori (ca) masculin

espanhòl: purgatorio (es) masculin francés: purgatoire (fr) masculin italian: purgatorio (it) masculin portugués: purgatório (pt)