perfid

Occitan

Etimologia

Del latin perfidus « enganaire », de per, «transgression» e fides, «fe».

Prononciacion

lengadocian, gascon /peɾˈfit/, /peɾˈfit/

provençau /peʀˈfi/, /peʀˈfi/

escotar « perfid »

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	perfid	perfids
	[peɾˈfit]	[peɾˈfits]
Femenin	perfida	perfidas
	[peɾˈfiðo̞]	[peɾˈfiðo̞s]

perfid

1. Qu'es desleial, que manca a sa fe, a sa paraula, o a la fisança qu’òm li pòrta.
2. (religion) Sens fe, incredul, dissident, eretic.
3. Causa ont i a de perfidia.

Variantas dialectalas

• perfide

Sinonims

• fals / faus
• falsièr / faussilhàs
• desleiala / desleial
• traïdor / traite
• perjur / perjure

Traduccions

alemand: perfidious (en) ; treacherous (en) anglés: perfidious (en) ; treacherous (en) basc: catalan: pèrfid (ca)

espanhòl: pérfido (es) francés: perfide (fr) italian: perfido (it) portugués: pérfido (pt)