treble

Occitan

Etimologia

Del latin turbidus

Prononciacion

lengadocian, gascon /ˈtɾeβle/, /ˈtɾeβle/

lengadocian /ˈtɾeple/, /ˈtɾeple/

França (Bearn) : escotar « treble »

provençau /ˈtʀeble/, /ˈtʀeble/

Nom comun

treble masculin

Declinason
Singular	Plural
treble	trebles
[ˈtɾeβle]	[ˈtɾeβles]

1. Confusion; desòrdre.
2. Embrolh; mescòrdi.
3. Soslevament; agitacion populara.
4. Agitacion de l’arma o de la ment.
5. (drech) Accion per la quala òm carcanha qualqu’un dins lo gausiment de sa proprietat.
6. Estat d'un liquid que la limpiditat es alterada; o es velada dins una substància transparenta e lisa.
7. (astronomia) Desviament d'un astre fòra de son parcors normal.
8. (medecina) Quin que siá desòrdre foncional del còrs o de la ment.

Sinonims

dins un liquid trebolum sentiment trebolèri trebolina

agitacion, desòrdre trebolum trebolici trebolitge borrolh

Antonims

• cande
• clar
• linde

Adjectiu

treble

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	treble	trebles
	[ˈtɾeβle]	[ˈtɾeβles]
Femenin	trebla	treblas
	[ˈtɾeβlo̞]	[ˈtɾeβlo̞s]

1. Qu'es opac, impur.
   • D’aiga trebla, un liquid treble.
2. (figurat) Qu'es pas clar.
   • Un agach treble.
3. Que s’explica pas clara, que pòt èsser suspècte.
   • Una situacion trebla.

Sinonims

• trébol (provençau) / trebol (lengadocian)
• troble (gascon)

Traduccions

alemand: trübe (de), unklar (de) (tb figurat) anglés: turbid (en), dim (en) (vision) , unclear (en) (figurat) basc: catalan: tèrbol (ca)

espanhòl: turbio (es) francés: trouble (fr) italian: torbido (it), appannato (it) (vision), confuso (it) (figurat) portugués: turvo (pt)