ponton

Occitan

Etimologia

Del latin pontonem, accusatiu de ponto.

Prononciacion

lengadocian, gascon /punˈtu/, /punˈtu/

provençau /pũⁿˈtũⁿ/, /pũⁿˈtũⁿ/

Sillabas

pon|ton

Nom comun

ponton masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
ponton	pontons
[punˈtu]	[punˈtus]

1. Pont flotant, ensemble compausat de doas o mai de naus ligadas per de bigas e cobèrts de pòsts, que servís per passar d'una riba a l'autra.
2. Embarcacion amarrada dins un pòrt, desarmada e desarmada, que servís de sèrva, de preson, etc.
3. Cala flotanta que sevís d'estacion per los navires transportant de personas.

Derivats

• pontonièr

Parents

• pont

Traduccions

alemand: Ponton (de) anglés: pontoon (en), prison ship (en) basc: catalan: pontó (ca)

espanhòl: pontón (es) francés: ponton (fr) italian: ponte galleggiante (it), pontone (it) portugués: pontão (pt)

Francés

Etimologia

Del latin pontonem, accusatiu de ponto.

Prononciacion

/pɔ̃tɔ̃/, /pɔ̃tɔ̃/

Sillabas

pon|ton

Nom comun

ponton masculin

Declinason
Singular	Plural
ponton	pontons
[pɔ̃tɔ̃]

1. ponton ^(oc)