encaminar

Occitan

Etimologia

De camin.

Prononciacion

/eŋkamiˈna/, /eŋkamiˈna/

Sillabas

en|ca|mi|nar

Vèrb

encaminar (lengadocian) (gascon) (provençau)

1. Far dintrar, far avançar dins un camin.
2. Transportar cap endacòm.

s'encaminar

1. Se dirigir vers.
2. Aviar, s'afanar.

Variantas dialectalas

• enchaminar (lemosin), (auvernhat), (vivaroaupenc)

Sinonims

• acaminar
• adralhar
• aviar

Parents

• encaminament
• encaminaire
• caminar
• acaminar

Traduccions

alemand: routen (de), hinleiten (de) anglés: to route (en), to transport (en), to send (en) basc: to abiarazi (eu) catalan: encaminar (ca)

espanhòl: encaminar (es) francés: acheminer (fr) italian: avviare (it), avvicinare (it) portugués: encaminhar (pt)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	encaminar
Gerondiu	encaminant
Participi passat
	singular			plural
masculin	encaminat			encaminats
femenin	encaminada			encaminadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	encamini encamine	encaminas	encamina	encaminam	encaminatz	encaminan
Imperfach	encaminavi	encaminavas	encaminava	encaminàvem	encaminàvetz	encaminavan
Preterit	encaminèri	encaminères	encaminèt	encaminèrem	encaminèretz	encaminèron
Futur	encaminarai	encaminaràs	encaminarà	encaminarem	encaminaretz	encaminaràn
Condicional	encaminariái	encaminariás	encaminariá	encaminariam	encaminariatz	encaminarián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	encamine	encamines	encamine	encaminem	encaminetz	encaminen
Imperfach	encaminèssi	encaminèsses	encaminès encaminèsse	encaminèssem	encaminèssetz	encaminèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	encamina !	—	encaminem !	encaminatz !	—
Negatiu	—	encamines pas !	—	encaminem pas !	encaminetz pas !	—
Nòtas

Gascon

Infinitiu	encaminar
Gerondiu	encaminant
Participi passat
	singular			plural
masculin	encaminat			encaminats
femenin	encaminada			encaminadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	encamini	encaminas	encamina	encaminam	encaminatz	encaminan
Imperfach	encaminavi	encaminavas	encaminava	encaminàvam	encaminàvatz	encaminavan
Preterit	encaminèi	encaminès	encaminè	encaminèm	encaminètz	encaminèn
Futur	encaminarèi	encaminaràs	encaminarà	encaminaram	encaminaratz	encaminaràn
Condicional	encaminarí	encaminarés	encaminaré	encaminarem	encaminaretz	encaminarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	encamini	encamines	encamine	encaminem	encaminetz	encaminen
Imperfach	encaminèssi	encaminèsses	encaminèsse	encaminèssem	encaminèssetz	encaminèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	encamina !	—	encaminem !	encaminatz !	—
Negatiu	—	ne encamines pas !	—	ne encaminem pas !	ne encaminetz pas !	—

Catalan

Etimologia

De camí.

Prononciacion

Oriental: /əŋkəmiˈna/, /əŋkəmiˈna/

Occidental: nord-occidental /eŋkamiˈna/, /eŋkamiˈna/, valencian /eŋkamiˈnaɾ/, /eŋkamiˈnaɾ/

Sillabas

en|ca|mi|nar

Vèrb

encaminar

1. encaminar

Espanhòl

Etimologia

De camino.

Prononciacion

/ẽŋkamiˈnaɾ/, /ẽŋkamiˈnaɾ/

Sillabas

en|ca|mi|nar

Vèrb

encaminar

1. encaminar