trist

Occitan

Etimologia

Del latin tristis.

Prononciacion

/'tɾist/, /'tɾist/ França (Bearn) : escotar « trist »

Sillabas

trist

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	trist	trists
	['tɾist]	['tɾists]
Femenin	trista	tristas
	['tɾisto̞]	['tɾisto̞s]

trist

1. Qu'es afligit, adolentit, que sentís la pena.
   • Es trist de la mòrt de son amic.
2. Qu'es melancolic ; que manca de gaug.
3. Que marca lo tristum, la lanha, la melancolia.
   • Far una cara trista.
4. Se dich tanben de çò qu'es inspirat per la pena o per la melancolia.
   • Caire dins una soscada trista e prigonda.
5. Qu'es adolentit o lanhat ; qu'inspira la melancolia.
   • Un sovenir trist.
6. Qu'es penós, lanhós, malaisit de suportar
   • Es trist de se veire tractar d'un tal biais.
7. Qu'es malastruc, funèste.
   • Serà un destin tan trist que lo sieu ?
8. Qu'es paure, regretable, deplorable.
   • Se trapar dins un trist estat.

Variantas

• triste

Parents

• tristum
• tristòt
• tristesa
• tristor

Traduccions

alemand: traurig (de) anglés: sad (en), unhappy (en), sorrowful (en), joyless (en), cheerless (en), mirthless (en) basc: triste (eu) catalan: trist (ca)

espanhòl: triste (es) francés: triste (fr) italian: triste (it) portugués: triste (pt)

Catalan

Etimologia

Del latin tristis.

Prononciacion

Espanha (Barcelona) : escotar « trist »

Prononciacion

/'tɾist/, /'tɾist/

Sillabas

trist

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	trist	trists
	['tɾist]	['tɾists]
Femenin	trista	tristes
	[ˈtɾistə]	[ˈtɾistəs]

trist

1. trist