comunion
Occitan
Etimologia
- Del latin communio.
Prononciacion
lengadocian, gascon /kumyˈnju/, provençau /kumyˈnjũⁿ/
Sillabas
co|mu|nion
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| comunion | comunions |
| [kumyˈnju] | [kumyˈnjus] |
comunion femenin
- Interésses en comun.
- Acòrdi prigond, simpatia entre de personas.
- Partatge d'idèas o de sentiments.
- Sentiment de viscut partetjat de quicòm, o de participacion a quicòm.
- (religion) Union de diferentas personas dins una meteissa fe.
- (religion) Rite de recepcion del còrs e del sang de Jèsus Crist, sos la forma de pan e de vin, dins lo cristianisme catolic roman.
- (per extension) Partida de la messa ont lo prèire complís aquel rite.
- (elipsi) Primièra comunion o comunion solenma.
Sinonims
- comunautat (acòrdi en comun)
- eucaristia (religion)